Below are the 11 most recent journal entries recorded in kasmach's LiveJournal:

Thursday, November 19th, 2009
1:13 pm	"Невідочнае места" - 2009 Шаноўнае спадарства! Прапаную вашай увазе новы выпуск “Невідочнага места”, у якім можна прачытаць наступныя матэрыялы: Іржы Гаек Крхоўскі, вершы Ладзіслаў Кліма, “Гусіты” Ян Чулік – агляд новай кнігі пра гісторыю Чэхаславаччыны Ян Стэрн – “псыхааналіз грамадзтва”, эсэ з кнігі “Містыка Захаду” Макс Шчур пра апошнюю кнігу Яхіма Топала (прысьвечаную Беларусі) Макс Шчур, “Вялікі няўдачнік: Вячаслаў Разумовіч-Хмара” Эдгар Алан По, вершы Эдвард Лір, “Новыя бязглуздыя лімэрыкі” (1872) Макс Шчур, “Бататуйская літаратура на эміграцыі” ”Паддашша”, новыя відэа Макс Шчур, з новых вершаў F.Dryje – M.Scur, rozhovor o poezii Завітвайце: http://www.niamiesta.se/text/index.html М.Шч. (Comment on this)
Wednesday, May 20th, 2009
7:50 pm	Радыё Свабода – 55! Віншую! Ну, значыць, дэмакратычныя ідэалы там і ўсё такое... А я вось вырашыў паўдзельнічаць сёньня ў свабодаўскім “Эўрыкаперайначаньні” , ці то ў конкурсе на найлепшы пераклад геніяльнай арыі ня меней геніяльнага земляка С.Адамовіча – Сашы Рыбака (хто ня ведае, гэта такі скрыпач-віртуоз, любімы цяпер ва ўсёй Эўропе, калі верыць мабільным апэратарам, ну і асабліва ў Беларусі, дзе яго ўжо паставілі ў адзін шэраг з Дастаеўскім і Шымонам Пэрэсам – зьявіўся яшчэ адзін “альтэрнатыўны” Саша! “наш” адказ Ялфімаву й лорду Бэлу!). Вырашыў пасьля таго, як ужо наяўныя там шчырыя і правільныя пераклады прачытаў – але ж што яны ў параўнаньні з арыгіналам, адзін погляд на які ўздымае валасы на галаве ад захапленьня! Карацей, вось што атрымалася: “Казка” (пра Рыбака і рыбку) У садку, куды хадзіў я, Дзеўку я сабе завёў. Зь ёй каханьне там круціў я Незабыўных пяць гадоў. Што за муць – не магу заснуць, Мушу казку чуць.  Нейкі глюк: хоць я не хлапчук, Мяне казкі пруць. Мы зь ёй біліся за цацкі І заглядвалі між ног. Сраць у душу й баяць казкі Ўмела рыбанька як бог. Раптам шусь – навокал фьёрды, Як дзяўчо шукаць і дзе? Казка ў пераплёце цьвёрдым Зноў аднойчы нас зьвядзе. Вось такая шчымлівая гісторыя. Як бачыце, дадаў канкрэтыкі й аўтабіяграфічнасьці – а то ў яго там пра нейкую абстрактную лябоў... Тут усё ясна: месца, час, дзея, трыадзінства так сказаць, ну і рэвэранс у бок беларусачак незабыўных... Хіба што разуменьне назвы адвольнае – згода, але пачуцьцё дзяцінскасьці ва ўсім гэтым было такім моцным, што не ўтрымаўся... Пайшоў, так сказаць, ня шляхам В.Воранава, а шляхам Гобліна... Даслаў. І што вы думаеце? Хвігушкі! Гадзіну, дзьве чакаю – не выстаўляюць... Ну я па прыколу даслаў на “НН” – там дэмакратызму выявілася паболей, літаральна праз 15 хвілін. Вельмі парадавалі – не прапаў скорбны труд. А на “Свабодзе” – цішыня дагэтуль... Сьмех сьмехам, але ўсё ж цікава, чаму ня вывесілі? Можа, я на што сьвятое замахнуўся? :) Хіба ў песьні “пазытыву” мала, як сп.Вітушка хацеў? (Любы капрыз, так сказаць...) Ну дык і напісалі б: недастаткова “сьвядомыя” (у сэнсе ўсьведамленьня важкасьці мімавольнага але праз гэта ня меней значнага ўнёску А.Рыбака ў беларускую культуру й наагул) вэрсіі перакладаў да разгляду не прымаюцца. Можна таксама сказаць, што гэта і не пераклад (а вось і няпраўда – сэнс захаваны) – але ж калі тое, што там вывешана – пераклады, то я вугал ратонды... Рыбак бы іх і засьпяваць саромеўся. :) Карацей, вось і ўдзельнічай пасьля гэтага ў “конкурсах”... :) З другога боку, як казаў мудры В.Ален: не хацеў бы быць сябрам клюбу, у які прымалі б такіх як я. :) Зрэшты, правільнае тлумачэньне можа быць толькі адно: тэхнічная памылка. А хто б сумняваўся? У такім разе – яшчэ раз віншую! (8 Comments |Comment on this)
Monday, May 18th, 2009
9:06 pm	Марыё Бэнэдэці (1920-2009) Страшыдлы   Як сорамна ўва мне няма ўласных страшыдлаў я не палю люльку на тле далягляду што б там ні было веру ў неабходнасьць маёй плоці для мяне й майго ценю суботнімі вечарамі набіраюся мужнасьці мой нос—які сорам—не падобны да носу Гётэ я не саромеюся за сваю мэлянхолію й часта ледзь не забываюся што самагубства—ня выйсьце які сорам—я ў захапленьні ад жанчын асабліва калі яны пасьлядоўныя й хударлявыя і ня блытаюць смагу з параксізмам які сорам божухна мне не падабаецца Ёнэска аднак мне бракуе гэтых нутраных страшыдлаў я б хацеў абяцаць паклаўшы руку на сэрца і сумнявацца ў прозе як усе які сорам вечарамі які сорам найбольш цёмнымі зімовымі вечарамі я люблю ўскараскацца на вакно й глядзець як дажджына даганяе маіх крэдытораў і пачынаю чакаць ці дакладней чакаць цябе як быццам сьмерць ёсьць толькі ілжывай трывогай   Што той голас   Калі ты сьпяшаесься на аўтобус караскаесься ў яго ты ня ведаеш, што лістапад едзе з табою кішэнны злодзей лістапад забярэ ў цябе твой голас аб якім ты яшчэ ня ведаеш ат той голас ты падумаеш я падумаю хіба гэта цяжка тым часам як лістапад корпаецца ў тваёй кішэні першы кандыдат прадпрымальнік але прыдурак другі гомік і размаўляе басам трэці ўрачыста замілаваны сабой і адшліфаваны чацьвёрты сапраўдны кантрабандыст але адукаваны ты падумаеш я падумаю хіба гэта цяжка тым часам як лістапад корпаецца ў тваёй кішэні з часоў свайго дзядулі белай ці іншай расы ты быў рашуча наладжаны пагадзіцца з тым, што твой голас нічога не вырашае ты падумаеш я падумаю хіба гэта цяжка тым часам як лістапад корпаецца ў тваёй кішэні адзін прапаноўвае табе бестурботную працу другі абяцае працу бяз цьвёрдага графіку трэці забясьпечвае працу бязь лішніх клопатаў чацьвёрты гарантуе працу без намогі ты падумаеш о лепей ужо ня думай лістапад ужо знайшоў у тваёй кішэні твой голас калі ты выходзіш з аўтобусу й запальваеш цыгарэту а сёмай гадзіне з чвэрцю ты пачуваеш сябе задаволеным дэмакратам   Інтэрвію   Не для мяне гэта не праблема растлумачыць вам што я думаю наконт бясконцасьці бясконцасьць гэта ўсяго толькі гаркавы сьцюдзёны вецер які дражніць сьлізкія абалонкі скуру й мэтафары і ўганяе вам у вочы дзяжурныя сьлёзы а ў горла камяк прадказаньня несумнеўна вы ўжо зьвярнулі ўвагу на тое што я ў прынцыпе ня веру ў існаваньне бясконцасьці.   Добра наконт палітыкі божухна наконт палітыкі мой прадзядуля што быў лібэралам цікаваў за пакаёўкамі ў прыбіральні мой дзядуля-рэакцыянэр хаваў ключы ад шуфлядаў з вэксэлямі мой бацька-камуніст набываў гектары з гідлівым жэстам я—паэт паночку і вы павінны ведаць што ўсе паэты жывуць на іншым баку гэтага сьвету вядома магчыма ў вас замала часу і замала цярплівасьці але вы павінны здагадвацца, што ў прынцыпе я ня веру ў палітыку.   Ну натуральна стыль што я думаю наконт стылю такая спантанная рэч што паўстае сама я заўсёды пісаў у ложку гэта нашмат лепш чым у цягніку што яшчэ дадаць ах так я ўмею ўжываць сынонімы небагаты неквяцісты сьціплы абмежаваны я заўсёды пішу думаючы аб будучыні але будучыня страціла для мяне прывабнасьць прабачце вы ўжо ведаеце што ў прынцыпе я ня веру ў стыль.   Каханьне каханьне ат ліха каханьне нечакана жанчына пачынае вам падабацца добра калі заўгодна душа сэрца й галоўнае ногі магчымасьць працягнуць руку й знайсьці яе побач зьлева яе што спакойна ці неспакойна ўсьміхаецца вам з глыбіні калодзежу чарговага сну ці пазірае пазірае як часам людзі пазіраюць адзін на аднаго перад пацалункам у рэшце рэшт і вы і я ведаем што ў прынцыпе каханьне каханьне сур’ёзная штука.   Калі ласка апошняга не публікуйце.   Да той, якая праходзіць міма   Крок што мінае твар прамінулы што яшчэ трэба я гляджу на цябе потым забудуся потым у самоце ў самоце пазьней дакладна забудуся.   Крок што мінае твар прамінулы што яшчэ трэба кахаю цябе кахаю цябе на працягу якой пары хвілінаў у мяне няма часу кахаць цябе болей.   Крок што мінае твар прамінулы што яшчэ трэба ах не не спакушай мяне бо калі мы спакусімся гэтым мы ня здолеем забыцца бывай   Пераклад – Макс Шчур, 2005 (2 Comments |Comment on this)
Sunday, December 30th, 2007
12:23 pm	Vitaju, siabry! Z Kaliadami i Novym hodam! Padarunki ad NM - tut: http://www.niamiesta.net/text/index.html Reynek, Borges, Wilmot, Klima, Razanau, Poe, Pseuda-Pistonczyk, Shchur, a taksama tut: http://www.niamiesta.net/specxran/Specxran-index.html (muzychnaje videa z kancertau u Chexii) Usiaho vam samaha fantastychnaha u novym hodze - i dziakuj shto vy josc! Vash Max (Comment on this)
Monday, May 28th, 2007
2:15 am	Памяці Ўладзімера Каткоўскага Сёньня яшчэ больш гнюсны дзень, чым звычна. Сонца лезе сьлепнем у твар, будзільнік-муэдзін суседа кліча на малебен, і я кіруюся туды ж, хоць разумею: бог няісны, а лёс ёсьць толькі змовай між людзкою дурасьцю і сьвінствам. О, віртуальнае жыцьцё! Набыў сабе дзялянку - шляхціц. Бы ў вечнасьць собскую, усё ў яго хацелася б укласьці. Хто толькі вынясе прысуд, ці быў у гэтым сэнс, ці будзе? Адказваць нам - цяпер і тут. Абвінаваўца - бог, мы - судзьдзі. Макс Шчур, 27.05.2007 (1 Comment |Comment on this)
Tuesday, May 2nd, 2006
7:26 pm	Vitaju! Novy vypusk NM u siecive. U numary: Borges,Klima,Gellner,Greenaway,Betty Blue,Grafaman,M.Shchur Pryjemnaha aznajamliennia - NM. (Comment on this)
Thursday, March 16th, 2006
6:36 pm	Nievidochnaje Miesta- sakavik Vitajem usix navednikau Nievidochnaha Miesta! U novym sakavickim numary: Klima Larkin J.Shaucou Svankmajer Gilliam Lukashenka Xadanovich Zavitvajcie: www.niamiesta.net Prabachennie za nialuby dyzajn. Redakcyja (Comment on this)
Friday, September 3rd, 2004
6:34 pm	www.niamiesta.net Новы (жнівеньскі) нумар “Невідочнага места”. Пераклады з Лоркі, Клімы, Фінкелькро, заўвагі наконт Коэнаў, Бэнэдыкта Андэрсана... Запрашаю, завітвайце: www.niamiesta.net Касмач. (5 Comments |Comment on this)
Monday, August 2nd, 2004
5:50 pm	www.niamiesta.net Сайт, прызначаны тым, хто любіць літаратуру й сам спрабуе яе рабіць. Архіў беларускамоўных тэкстаў на тэмы: паэзія й проза (перакладная й арыгінальная), літаратурная тэорыя і крытыка, крыху кіно, крыху палітыкі, крыху ўсяго... Абнаўляецца раз на месяц. Новы, ліпеньскі нумар--тут: www.niamiesta.net (rich-вэрсія, "ня толькі тэксты", патрабуе хутчэйшага інтэрнэту, таму рэкамэндуем ісьці на "толькі тэксты"--матэрыялы тыя самыя). Прыемнага вам чытаньня--Ваш Касмач. Буду ўдзячны за водгукі й камэнтары (Comment on this)
Thursday, July 29th, 2004
11:49 am	МАДЭЛЬНЫ ЧЫТАЧ (з кнігі “Lector in fabula”, 1979) 1. Роля чытача Тэкст, з гледзішча сваёй лінгвістычнай паверхні (альбо праявы), удае сабой ланцуг выразовых артэфактаў, якія павінны быць актуалізаваныя адрасатам. Паколькі ў гэтай кнізе мы вырашылі займацца толькі пісьмовымі тэкстамі (і чым далей, тым болей будзем абмяжоўваць нашыя аналітычныя спробы на мастацкія тэксты) мы будзем адцяпер гаварыць не аб адрасату, а аб “Чытачы”—гэтаксама як будзем аднолькава ўжываць словы Адпраўца і Аўтар дзеля азначэньня вытворцы (produttore) тэкста. Што да актуалізацыі, дык тэкст зьяўляецца няпоўным, а менавіта зь дзьвюх прычынаў. Першая прыймае да ўвагі ня толькі тыя лінгвістычныя аб’екты, якія мы вырашылі азначаць “тэкстамі”, але любое паведамленьне, улучна з фразамі й ізаляванымі словамі. Выраз застаецца толькі flatus vocis, калі ён не зьвязаны пасярэдніцтвам усталяванага коду са сваім канвэнцыйным зьместам: у гэтым сэнсе адрасат заўсёды выконвае ролю апэратара (неабавязкова эмпірычна існага), здольнага, так бы мовіць, знайсьці ў слоўніку любое сустрэтае слова й карыстацца шэрагам папярэдне існых сінтаксічных правілаў каб даведацца ўзаемазьвязанай функцыі словаў у кантэксту фразы. Такім чынам ільга сказаць, што кожнае паведамленьне пастулюе (прадпісвае) пэўную граматычную кампэтэнцыю з боку адрасата, паколькі яно выдаецца ў пэўнай мове, вядомай толькі адпраўніку—акрамя выпадкаў глосалаліі, у якіх сам адпраўнік імкнецца зрабіць лінгвістычную інтэрпрэтацыю для адрасата немагчымай без удзелу найвышэйшага эмацыйнага імпэту й экстралінгвістычнай падказкі. (ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ) (1 Comment |Comment on this)
Sunday, July 25th, 2004
11:13 am	Hello, myself! (Comment on this)